NL 
ES 
EN 
DE 
FR 
PT 
De oorsprong van Isla Cristina is dan ook zeer recent en gaat terug tot de tweede helft van de 18e eeuw, toen Catalaanse vissers uit de Middellandse Zee zich er vestigden om de visgronden voor sardines en tonijn te exploiteren, de vis te kruiden en te conserveren, en zout te winnen. Aangetrokken door de rijke visgronden in het zuiden van het schiereiland, vestigden deze nomadische vissers zich alleen in het hoogseizoen in het gebied, maar na de verwoestende aardbeving van Lissabon in 1755, gevolgd door een tsunami, veranderden ze hun levensstijl. De rieten hutten waarin ze woonden, werden verwoest en ze besloten zich permanent in het gebied te vestigen. Zo ontstond het koninklijke eiland La Higuerita, vernoemd naar een vijgenboom naast een zoetwaterbron, ontdekt door José Faneca, de eerste permanente bewoner. De Catalaanse invloed is vandaag de dag nog steeds zichtbaar in lokale achternamen zoals Mirabent, Romeu en Pujol, en in lokale dialectwoorden die van het Catalaans zijn afgeleid, zoals "cheta" (tap) en "lota" (vismarkt).
Na de aardbeving van Lissabon in 1755 werd het toenmalige koninklijke eiland La Higuerita gesticht. Rond 1834 werd de naam veranderd in de huidige naam, Isla Cristina, uit dankbaarheid aan koningin Maria Cristina voor haar humanitaire hulp tijdens een cholera-epidemie. Tegenwoordig is de haven van Isla Cristina de belangrijkste van Andalusië en een van de belangrijkste van Spanje, zowel vanwege de vloot als vanwege de dagelijkse vangst van verse vis en zeevruchten.
Het licht, de mensen, de gewoonten en de smaken betoveren iedereen die de stad bezoekt en bieden unieke ervaringen, doordrenkt met de puurste essentie van Huelva. De pleinen en straten herbergen kleine schatten die u het hele jaar door kunt ontdekken. De diepgewortelde zeevaarttraditie en de ongeëvenaarde kwaliteit van de stranden maken het de perfecte trekpleister voor wie wil genieten van de zon en de charmes van de kust van Huelva.
In de omgeving kunt u ondernemers bezoeken die u vertellen over de geschiedenis en methoden van ambachtelijke productie in een van de weinige ecologische bedrijven die er nog zijn, waar economische activiteit en natuurbehoud elkaar afwisselen. Bijvoorbeeld de zoutmijnen, de zoutwinningsbedrijven die sinds 1955 gevestigd zijn naast het vissersdorpje Isla Cristina, in een natuurlijke omgeving met een grote landschappelijke waarde, een referentiepunt vanuit ecotoeristisch oogpunt. Vermeldenswaard is dat deze gebieden ook een uitstekend observatiepunt voor zeevogels vormen.
De laatste overgebleven ambachtelijke zoutpannen in Andalusië zijn op afspraak te bezichtigen. Ze dragen bij aan het behoud van de natuur door middel van duurzame exploitatie en behouden traditionele methoden voor zoutproductie en -winning. Jaarlijks produceren deze zoutpannen tonnen grof zout, fijn zout en andere soorten zout, zoals fleur de sel en vlokkenzout.
Isla Cristina heeft 12 kilometer fijn, goudkleurig zand dat zich uitstrekt van Punta del Caimán tot Islantilla Beach. De kustlijn is ononderbroken, dus je kunt bijna de hele kustlijn verkennen en langs de ongeëvenaarde stranden wandelen. Het is een prachtig gebied om te verdwalen, te ontspannen en te genieten van magische zonsondergangen.
