Diep in de schulden en verslaafd aan gokken, moest Dostojevski in de herfst van 1966 een roman aan zijn uitgever overhandigen, maar het schrijven van Misdaad en Straf, waarin hij verzonken was, zou niet zo snel tot een einde komen. Vervolgens begon hij aan de hectische reis van het schrijven van een verhaal dat al vorm had gekregen in zijn hoofd. Liefde, gokken en een lucratieve erfenis verweven zich in zijn werk De Gokker, waarin de nauwgezette psychologische analyse van de personages opnieuw een van de essentiële kenmerken van het proza van de Russische romanschrijver vormt.